
De hunebedden vindt u aan de Hunebeddenweg, een zijweg van de Van Helomaweg waar dit Theehuis aan is gelegen. Aan de rechter kant vindt u het kleinste van de twee hunebedden. Het telt 6 dekstenen, waarvan er 4 volledig op de draagstenen rusten. De meest oostelijke deksteen ontbreekt, evenals de sluitsteen eronder. Wel zijn alle 14 draagstenen aanwezig. Ook is er nog een poortzijsteen te vinden. Het grootste hunebed (aan de linkerkant van de Hunebeddenweg en 200 meter dichterbij het Theehuis gelegen) telt 23 draagstenen, 2 sluitstenen en 9 dekstenen. Ook de poort is er nog, compleet met 4 draagstenen en 1 deksteen. Van de grote ovale krans zijn er nog 10 stenen te zien. Het lot van het grote hunebed leek in 1945 te zijn bezegeld. De Duitse bezetter eiste afbraak van het monument, om aanleg van een vliegveld mogelijk te maken. De afbraak ging jammer genoeg door, maar de Nederlandse autoriteiten wisten erger te voorkomen. Met een dragline werden meer dan 50 grote en kleinere keien behoedzaam in een 6 meter diepe kuil gedeponeerd. Lang hebben zij daar niet gelegen, want na de oorlog zijn ze direct weer opgegraven. Toen stond men voor het probleem hoe het hunebed weer in zijn oorspronkelijke staat hersteld kon worden. Professor Van Giffen deed al spoedig onderzoek naar de plaats waar de stenen oorspronkelijk hadden gelegen. Daarbij bleek dat de oude vloer van het hunebed nog vrijwel geheel intact was. Zelfs aan het vele gruis was nog de standplaats van elke steen afzonderlijk te herkennen. Eind 1949 begon de restauratie en een jaar later lag het hunebed er dan ook weer bij alsof er niets was gebeurd. Alleen de kaarsrechte weg (de voormalige rolbaan) tussen de twee hunebedden door doet vermoeden dat er ooit iets meer moet zijn geweest. Maar gelukkig ligt alles er nu vredig bij. Voor meer < informatie > 
